Czas przeszły

Jak tworzymy czas przeszły

Od bezokolicznika odrzucamy -ć i dodajemy -ł- (-l- w formie męskoosobowej) oraz końcówkę osobową. Wzór dla czasownika robić:

Liczba mnoga: -li czy -ły?

• -li (forma męskoosobowa) – gdy w grupie jest choć jeden mężczyzna: Studenci byli zmęczeni. Brat i siostra wyjechali.
• -ły (forma niemęskoosobowa) – same kobiety, dzieci, zwierzęta, rzeczy: Koleżanki były w kinie. Psy szczekały. Okna były otwarte.

Czasowniki na -eć

W czasownikach na -eć przed -li zostaje -e-, a w pozostałych formach pojawia się -a-: mieć → miał, miała, mieli, miały; chcieć → chciał, chcieli; widzieć → widział, widzieli; myśleć → myślał, myśleli.

Formy nieregularne

• iść → szedł, szła, szli, szły (ja: szedłem / szłam)
• jeść → jadł, jadła, jedli, jadły
• móc → mógł, mogła, mogli, mogły; pomóc → pomógł, pomogła
• wziąć → wziął, wzięła, wzięli
• zacząć → zaczął, zaczęła, zaczęli; zasnąć → zasnął, zasnęła
• znaleźć → znalazł, znalazła, znaleźli
• usiąść → usiadł, usiadła, usiedli
• nieść → niósł, niosła, nieśli

Najczęstsze błędy

• ✗ Ja był w kinie → ✓ Byłem w kinie. Zaimek „ja” zwykle pomijamy, bo końcówka -em pokazuje osobę.
• ✗ Byłem zmęczona → ✓ Byłam zmęczona. Kobieta mówi zawsze -łam, -łaś.
• ✗ Moje koleżanki byli → ✓ Moje koleżanki były.
• ✗ Mój brat i siostra były → ✓ Mój brat i siostra byli. Wystarczy jeden mężczyzna w grupie.